PREMI PROSA 1r./2n.
ESO
LA NOCHE TRÁGICA
A mi padre le trasladaron del trabajo y por lo
tanto nos teníamos que mudar de ciudad y de casa. Llegamos a la
nueva vivienda al acabar el curso, en junio. Era una casa de
campo en medio del bosque, a casi una hora de camino del pueblo
más cercano.
Un día decidí invitar a mis amigos a mi nueva
casa para hacer una fiesta, aprovechando que mis padres se iban.
Por fin llegaron mis amigos y empezamos la
fiesta. Todo el mundo hacia lo que quería. Unos bebían, los
otros bailaban y los otros se besaban, etc. Fernando y David se
fueron al coche, que estaba detrás del garaje a dormir, porque
iban demasiado borrachos y no sabían lo que hacían. De pronto Víctor entró al salón gritando
como un desesperado diciendo que Fernando y David estaban
desangrados y con la cabeza cortada, que había salido a coger
una revista de su coche y los había visto. Nadie le hizo caso,
pensamos que era una broma de las suyas o a lo mejor estaba
borracho como casi siempre y todo el mundo siguió haciendo lo
suyo. Eran las 2 de la noche cuando oí un golpe que venia del
piso de arriba. Me asusté un poco, pero pensé que era alguno de
los chicos. Laura, Mario, Julia y Aroa fueron a dar un paseo por
el bosque con una linterna. Siempre les gusta hacer cosas
extrañas y meterse en líos. A las 4 de la noche vino Mario
corriendo y dijo que Laura, Julia y Aroa se habían perdido y no
sabía dónde estaban. Decidimos llamar a la policía y denunciar
su desaparición, pero el teléfono no tenía línea. Erika se
dio cuenta de que el cable del teléfono estaba cortado. Nos
quedamos parados, sin saber qué pensar. Marta dijo que lo
habría cortado Víctor cuando iba borracho sin saber qué
hacía. No podíamos quedarnos allí esperando, así que
decidimos ir a buscarlas. Erika, Marta, Sonia, Mario, Carlos y yo
salirnos de casa y nos dirigimos hacia. al coche donde estaban
los dos durmiendo. Al mirar dentro del coche los vimos llenos de
sangre y salirnos todos corriendo. Teníamos que tranquilizarnos
y no volvemos locos. Los dos estaban muertos y teníamos que
encontrar a las desaparecidas. Ibamos por el bosque y oíamos
como unos gritos muy fuertes que venían de lejos, sentía mi
corazón latir con fuerza y pensé que allí llegaba mi final.
Eran las 5:30 y decidimos pararnos a dormir en medio del bosque.
Acordamos hacer guardia por turnos hasta que amaneciera. Primero
le tocó a Sonia. Los demás nos dormimos rápidamente ya que
estábamos muy cansados.
Un grito me despertó de golpe. Era Marta que
estaba muy asustada y gritaba a más no poder. Sonia estaba
colgada de un árbol por el cuello.
Todos estábamos asustados y decidimos volver
hacia la casa; por lo menos allí estaríamos seguros.
Caminábamos lentamente por el bosque, entre matas y ramas que
parecían echarse encima de nosotros. Caminábamos en silencio,
aún asustados por lo de Sonia. Detrás nuestro se oían unos
pasos cada vez más cerca. Sin darnos cuenta, cada vez andábamos
más rápido hasta que empezamos a correr. Cuando llegamos a la
casa nos dimos cuenta que faltaba Carlos. Nadie quería ir a
buscarlo, por miedo a que ocurriera algo. Cada vez quedábamos
menos. Nos encerramos en casa esperando a mis padres.
Mientras estaba en la cocina oí un ruido
tremendo en el comedor. Fui corriendo hasta allí. No me lo
podía creer. María, Erika, Mario y Víctor estaban en el suelo
uno encima del otro, con una lanza que atravesaba el corazón de
los cuatro. Me había quedado sin amigos y sola ante el peligro.
Seguro que ahora me tocaría a mi. Noté unas manos detrás de mi
espalda y un poco más y me muero del susto. Había llegado mi
hora.
- Míriam, despierta. - decía mi madre.- ¡Aún tienes que
hacer los deberes del crédito variable uno!
HELBURU (2n. ESO) Maria
Barcons
PREMI ESPECIAL
COMISSIÓ
EL RECORD
Ahir em vas deixar
em vaig enfadar
però espero que algun dia
ho pugui superar.
Estic molt trista
i pot ser l'enyorança
però jo ja sé
que mai més et veuré.
Mestiro al llit
i em sento buida
noto un neguit
que per tu mal he sentit.
Em sento sola
i tinc molta por
la ment se'm regira
en sentir el meu plor.
Em sento cansada
farta de respirar
ja res no té sentit
sense tu al meu costat.
El meu cor s'ha cremat
com el bosc calcinat
el nostre amor sha acabat
sense haver-me acomiadat.
|
Per què
m'has deixat?
per què m'has enganyat?
preguntes m'han quedat
que tu no has contestat.
Per què em sento així?
La vida seguirà endavant
però mai més amb tu
això és el que em fa mal.
A tu et necessito
per continuar vivint
si no tornes aviat
la meva vida s'haurà acabat.
Per molt que et vulgui oblidar
mai ho podré aconseguir
si sempre em vas ajudar
per què m'has deixat així?
Em vas dir que mai em trairies
i ja m'has deixat
has perdut la teva paraula
i el meu cor has trencat.
Cada nit recordo
sota el cel estrellat
la teva gran promesa
que sempre he desitjat.
|
CHILE (2n ESO) M. Barcons
|
PREMI PROSA
BATXILLERAT
LA GRAN CLASIFICACIÓN DE
LOS TONTOS
- Eres un tonto OPTIMISTA, crees que no eres
tonto.
- Eres un tonto PESIMISTA, crees que solo tu
eres tonto.
- Eres un tonto TELESCOPICO, desde lejos se
te nota lo tonto.
- Eres un tonto FOSFORECENTE, hasta en la
noche se te nota lo tonto.
- Eres un tonto APLICADO, pues te preocupas
por aprender tonterías
- Eres un tonto ESFERICO, por el lado que se
te vea eres tonto
- Eres un tonto LABORIOSO, ya que todo el
día te la pasas haciendo tonterías.
- Eres un tonto PETULANTE, pues te
enorgulleces de tus tonterías.
- Eres un tonto AMIGABLE, pues tienes puros
amigos tontos.
- Eres tonto ENCICLOPEDICO, pues sabes un
montón de tonterías
- Eres un tonto SIMPATICO, pues tus
tonterías causan risa.
- Eres un tonto LITERARIO, pues escribes un
montón de tontería
- Eres un tonto CAMPANA, ya que eres TAN,
TAN, pero TAN tonto ...
- Eres un tonto CREYENTE, pues crees en
cualquier tontería
- Eres un tonto CONSCIENTE, pues sabes que
eres tonto
- Eres un tonto CAMPEON, ya que nadie te
gana a hacer tonterías
- Eres un tonto PEDIGREE, pues desciendes de
campeones de tontos
- Eres un tonto ALEGRE, ya que te ríes de
cualquier tontería.
- Eres un tonto INTROVERTIDO, a nadie le
cuentas tus tonterías
- Eres un tonto ENAMORADO, pues te gusta
cualquier tonta que se te atraviese.
- Eres un tonto LIDER, todos los tontos te
siguen.
- Eres un tonto INUTIL, ya que ni las
tonterías las haces bien
- Eres un tonto VALIENTE, pues te rompes la
madre por tonterías.
- Eres un tonto PELON, ya que crees que no
tienes un pelo de tonto.
- Eres un tonto CLANDESTINO, pues te
escondes para hacer tus tonterías.
- Eres un tonto AMBICIOSO, ya que sueñas
con ser un buen tonto.
- Eres un tonto CONVICTO, pues estas en la
cárcel por tonto
- Eres un tonto HIPERACTIVO, ya que haces
una tontería tras de otra.
- Eres un tonto FILOSOFO, pues te preguntas
el porque de tus tonterías.
- Eres un tonto POLIGLOTA, ya que dices
tonterías en varios idiomas.
- Eres un tonto XEROX, pues copias las
tonterías de los demás.
- Eres un tonto ESPERANZADO, ya que crees
que lo tonto se te va a quitar.
- Eres un tonto IGNORANTE, pues todos saben
que eres tonto, menos tu.
- Eres un tonto AÑEJO, ya que con el tiempo
te haces más y más tonto.
- Eres un tonto RADIACTIVO, pues irradias lo
tonto por doquier.
- Eres un tonto INSISTENTE, ya que haces la
misma tontería varías veces.
- Eres un tonto VIGOROSO, pues no te cansas
de hacer tonterías.
- Eres un tonto ECOLOGICO, ya que eres tonto
por naturaleza.
- Eres un tonto PRECAVIDO, pues eres tonto
por si se ofrece.
- Eres un tonto MULTIFACETICO, es el que
abarca varias clasificaciones.
¿AlGuIeN sAbE pOrQuE mE pArPaDeA uNa LuZ
eN eL tEcLaDo? (2n. Batx.) Vicente Campos
2n. PREMI POESIA
BATXILLERAT
La traïció de
lamor
La distància més gran
és la que hi ha entre tu i jo,
la que no es pot veure ni expressar,
només es pot sentir amb el cor.
Miro al cel i veig els teus
ulls,
blaus com el mar amb aigua clara,
inquietants com els peixos nedant
i seductors com vist a tu per davant.
Som dues mitges taronges
que encaixem de dalt a baix,
només cal posar-nos juntes
tancades dins un sol calaix.
I si tant difícil d'entendre és,
no et vull capficar més,
t'estimo, et queda clar?
I a la distància et vindré a buscar.
|
Ja sóc aquí, et vinc a
buscar
i amb tota esperança fugir
i sense miraments mentir
al qui més t'ha arribat a estimar.
Ja som fora, no et preocupis
la teva família s'ho imaginarà,
que la persona que més t'estima
se t'ha hagut d'emportar
Ara que puc explicar-te,
el que vulgui sense miraments,
lúnica paraula que puc dir-te
és t'estimo i crec que tu també ho sents
En aquests moments sento adonar-me,
de tots els detalls que jo et tinc,
els teus m'apareixen en un somni
que s'em fa etern fins al matí.
.
|
Ara que fa mesos que
estem junts,
ja no em comprens com el primer dia,
fent-me adonar que no m'estimes
i que això ens fa perdre l'alegria.
Ets qui m'ha sapigut comprendre
i estimar
dia a dia, més a més...
però ho sento, no puc aguantar més
t'he de dir que et vull deixar.
Sento els dos cors trencats,
impossibles de tornar a unir
i si tant difícil t'és dassumir,
pensa en tots els somnis fets realitat.
Les últimes paraules
que et vull escriure amb tot el cor,
són t'estimo, ho dic sense rancor
i no toblidaré mai, amor!
|
ARGELAGA NEGRA (2n Batx.) Roser Barons
|
PREMI POESIA
3r./4t. ESO
LA EUTANASIA
No tengo miedo a la muerte,
le tengo miedo al dolor,
no tengo miedo a la guerra,
le tengo miedo al amor.
Aquí tumbado en mi cama,
veo mi vida posar,
no quiero ser una planta,
no quiero ser vegetal.
Siento que ya no soy nada,
más que sufrimiento y dolor,
una carga pesada,
para los de mi alrededor.
Sé que no tengo futuro,
mi pasado ya murió...
ahora sólo hay un presente,
lleno de rabia y dolor.
Dicen que tenga paciencia,
dicen que hay que tener fe,
yo..., sólo espero la hora
en la que al fin descansaré.
Piensan que eso es un crirnen,
pero yo no lo puedo creer
porque mi cuerpo está muerto,
y ya no hay nada que hacer.
|
Cuando un animal sufre,
se le sacrifica por su bien
yo estoy sufriendo mucho
y nadie me quiere satisfacer.
Yo quiero una eutanasia
si alguien me quiere ayudar,
se lo agradeceré para siempre,
para toda la eternidad.
Comprendo que no es nada fácil
matar con este fin,
pero ya no me queda valor
para seguir viviendo así.
Hay mucha gente que sufre
a causa de mi dolor,
por eso yo sólo pido
que acaben con este horror.
Si pudiera moverme un poco
aunque sólo fuera un momento
acabaría yo mismo
con este cruel tormento.
Ya sé que tarde o temprano
al final me moriré
pero tanto sufrimiento
¿para qué?
|
LOS ANDES (3er ESO)
Sònia Galera
|
2n PREMI POESIA
3r./4t. ESO
GENT
No existeixen homes poc interessants,
Els seus destins són com històries de planetes
cada un és únic sol, ell sol
no nhi ha cap altre que si assembli
I si algú ha viscut en silenci,
feliç en el seu racó,
la seva mateixa insignificança
l'ha fet interessant.
Cadascú té un món secret, ben seu,
on samaga el millor instant,
on s'amaga l'hora més terrible.
Però nosaltres no en sabem res.
I si un home mor,
mor també la seva primera nevada,
I el primer petó, i el primer combat...
tot s'ho emporta.
|
Sí, queden llibres i ponts,
màquines i teles de pintors,
sí, moltes cases han de restar,
però alguna casa fuig!
Així és la llei d'aquest joc sense pietat.
Desapareixen móns, no persones.
Els homes, pecadors i terrenals, els recordem,
però, en realitat, què en sabíem dells?
Què en sabem nosaltres, dels germans, dels amics?
què en sabem, de la nostra estimada?
Fins del nostre pare,
coneixent-ho tot, no en sabem res.
Sen va la gent ....... No la podem retornar.
No podem fer renéixer els seus móns secrets.
I cada vegada,
tinc ganes de xisclar davant aquesta impotència.
|
Imaginarium (3er ESO)
Carla Belmonte
|
PREMI POESIA 1r/2n ESO
TOT CREMAT
El bosc
cremat,
arbres i flors, un dia trist
quan estem junts.
I penso dins meu:
no pot ser veritat.
Un cel grisós,
amb núvols bruts,
de dia fum,
de nit claror.
I penso dins meu:
no pot ser veritat.
Cremat ho està tot,
ja no queda res,
els arbres cremats
les flors també.
|
Tothom
està trist,
ningú sap què fer,
poder dir ben fort:
Jo no puc més!
El bosc cremat,
arbres i flors,
un dia trist
quan estem junts
I penso dins meu:
no pot ser veritat.
Cada dia
veure-ho cremat,
mai tornarà
a ser com abans.
I penso dins meu:
Ja n'hi ha prou!
|
ESTIU
98 (1r ESO) Marta Marsinyach
|
Cançó de Louis Armstrong
(What a wonderful world!)
amb la Iletra canviada.
PREMI POSEIA
BATXILLERAT
WHY?
The problem is here,
but what can I do?.
If I feel my heart is divided in two,
I would like to know what is happenig to
me,
and the reason why the fire is burning me.
My life is a hell where Im
completely lost,
I look around and I only see a ghost,
a ghost who is following me from the past,
I love him once, but this feeling has
vanished
Maybe I still love him, but my mind
isnt with him,
Ive fallen in love and the other is
my dream,
Ive never thought it could happen to
me,
but he is like an angel inside of me.
What is the punishment for falling in
love?
what has been my sin if I feel a double
love?
I feel an inmense emptiness when he
isnt near,
but the other loves me and I have fear
Im afraid to hurt him because I feel
something for him,
but why cant I love him like before
I did?
maybe Ive lost his loving care,
maybe Im becoming crazy,
my heart is crying, my life is sinking
quickly.
|
My madness for the other is like a
mortal poison.
I need to tell him my feelings soon,
Every beat of my heart whispers his name,
now nothing is like yesterday, nothing is
the same.
He askes me why Im sad. I wish I
could tell him the truth
but if he doesnt love me, I must
lose him in my oversight,
his hands my hope, his words my
consolation, hes in my mind.
My God! free me of my anxiety or take me
with you.
I beg you to help me; tell me what to do,
I cant live without him, but I
dont want to hurt anybody,
but I only think of feeling his body.
Both of them are in my heart, I
havent a choice
to hurt my boyfriend and lose his
friendship,
to try to tell that boy I love him and
hope,
or forget him and give my boyfriend a
chance.
I dont know what is better, I only
know Im dying,
my tears bury me to an eternal torture.
Why do I feel like a traitor?, why is he
so especial?
what is the reason I cant give him
up?
|
| PERSÈFONE (batx.)
Montse Bueno |